Een mooie spreuk om onze 3de blog te starten:

“Niet waar je geboren bent, niet waar je vandaan komt, niet waar je graag zou willen zijn, maar waar het goed met je gaat is je thuis” – Bright Richards

Bedankt opnieuw voor de fijne, lieve en bemoedigende reacties! Dank ook aan onze webmaster Koen die ons met raad en daad bijstaat van op afstand voor het realiseren van onze blogberichten. Want het heeft soms wat voeten in de aarde…

In onze afdaling van onze berg Sierra Maria komen we aan een mooi wit Andalusisch dorp, Velez Blanco. We starten onze verkenning bovenaan bij een typisch Moors kasteel met een prachtig uitzicht op het witte dorp en de omgeving (de Sierra) errond. Het is verrassend stil, vermoedelijk door de siësta; de Spanjaarden kennen er wat van maar een tapas-ke is altijd beschikbaar.

Via mooie kronkelende wegen komen we terug in Albox. We ‘planten’ er ons op een grote parking, aan de rand tegen de groene olijfbomen. We staan er helemaal alleen. Ons doel is de dag erna de markt in Albox te verkennen. Onze nachtrust wordt jammer genoeg verstoord door een auto vol decibels producerende jongeren. Na een uurtje houden ze het voor bekeken; gelukkig!

De markt is er eentje naar ons hart: super veel verse groenten, fruit, noten, zaden… en alles aan heel betaalbare prijzen (1€ voor een kg snijbonen, voor een kg paprika’s, een lekker visje voor geen 5€). Het is prettig inkopen doen. We ontdekken ook een nieuwe fruitsoort: nisperos – Spaanse mispels. We mogen proeven en zijn onmiddellijk verkocht! Naast de versmarkt is er ook een uitgebreid aanbod aan kledij, huishoudmateriaal, spullen allerhande.

Blijgezind met al het lekkers gaan we weer op weg, richting San José in het Parc Natural Cabo de Gata. Onderweg doen we Nijar aan. Wat omschreven wordt als een uniek wit Moors dorp, is eigenlijk een ontgoocheling voor ons. Een vers geperst appelsiensapje pept ons op en we zetten onze weg verder. Het landschap kan ons niet bekoren: kilometerslange witte plastieken serres, de ene tegen de andere. Blijkbaar de moestuin van Europa: onze Belgische komkommers, tomaten, paprika’s, aubergines, ijsbergsla…. komen hier vandaan. De serres zorgen voor hoge temperaturen en beperkt waterverbruik (het verbruik wordt met een 3de gereduceerd). Die hoeveelheid aan serres is een gevolg van het veranderende eetpatroon… veel mensen willen in elk seizoen elk soort verse groenten en fruit kunnen kopen. Wij zijn al voor seizoensgebonden maar nu stellen we ons er nog meer vragen bij.

Uit San José vluchten we onmiddellijk weg en we komen uiteindelijk op een camping wat verderop terecht. Niet echt ons ding door de grootte en verschillende jeugdkampen, maar de vermoeidheid en de zin om ons lekker visje te bakken doet er ons blijven. Ondanks het tegenvallende landschap van de vorige dag besluiten we toch om het natuurpark Cabo de Gata verder te verkennen… en maar goed ook.

In La Isleta zijn we al onmiddellijk verkocht door de charme van het dorp en de grillige prachtige kustlijn. Er staat eens stevig windje, onze kleedjes waaien op en de voeten blijven niet droog. Dan verder via Las Negras en Cabo de Gato naar de Faro. We komen voorbij Rodalquilar met de oude goudmijn. Geen wonder dat er in dit landschap (de Tabernas woestijn) enkele westerns van Sergio Leone opgenomen werden. Een pittige weg met 10 % stijging en bochten en smallere wegen brengt ons naar een super uitzichtspunt aan de Faro. Las Sirenas zijn prachtig en machtig, we worden er stil van. Onze “Van” doet het super! We picknicken op het keienstrand…2 meisjes op het strand, zonder modebladen… Hier spotten we prachtige visjes en zee-egels in het heldere water. Blij dat we onze zwembril meebrachten en dank aan de Lidl voor onze waterschoenen. Op onze terugweg spotten we nog de roze flamingo’s in de Salinas de Acosta, ze zijn te ver weg voor een foto! Onze verrekijker gaven we weg in Marokko maar gelukkig hebben ze hier nog van die oude kijkers, waar je een centje kan in stoppen en dan zie je de roze flamingo’s dichterbij, toch voor even!

De volgende dag rijden we via de kust tot in Vinuela, de Sierra de Tejeda. Hier hebben we een fantastisch zicht op een groot meer en op de Sierra, de bergen dus. We horen hier nog meer vogels, enkele geluiden zijn voor ons onbekend. Het is warm en er is hier een prachtig zwembad (20 m, dus baantjes trekken kan!)…je raadt het nooit, we zijn er helemaal alleen (buiten de knappe redder die alleen oog heeft voor ons)! Wat geniet ons bruidseendje van het grote zwembad.

We maken weer een lekker potje klaar met zwarte rijst, veel groenten en calamares. ’s Morgens doen we yoga aan het meer met zicht op de bergen, als vanzelf ga je er mediteren. We genieten van de natuur, het zwembad  en enkele rustige dagen. Mieke las een prachtig boek: De acht bergen van Paolo Cognetti over vriendschap, leven, liefde, dood, de kracht van de natuur…het sluit mooi aan bij onze spreuk hierboven. Vandaag kregen we ook een zin voor ogen die we goed kennen, maar het is goed die te blijven herinneren: “Wie goed voor zichzelf zorgt, is een geschenk voor anderen!”

Buenos tardes y Hasta luego lieve mensen!

PS Tot nu toe legden we de volledige reisweg af zonder peage, en in  hoofdzaak zonder GPS. We rijden op de GPK, zoals ons zusje altijd zo mooi zegt – de GePlooide Kaart.