“Het pad van de vreugde bewandelen, dat is eigenlijk wat ik wil.” Deze spreuk van Marian van den Beuken beschrijft volledig hoe we ons voelen en waar we voor gaan, wat we eigenlijk ook willen en waar we voor kiezen.

We zijn zo blij met al jullie mooie reacties op onze blogs, deze brengen ons echte vreugde! We zijn blij dat jullie mee kunnen leven en voelen met onze vreugde, onze bergen van geluk die we ervaren, elke dag opnieuw. Wij vinden het belangrijk om onze aandacht te blijven richten op de vreugdevolle kant van het leven, ook al is er soms negativiteit of verdriet, of zijn er soms moeilijkheden.

De oude universiteitsstad Salamanca is onze volgende halte. Wij vinden een goede overnachtingsplek tussen de Puente Romana en de Puente San Esteban. Het is echt een parking maar we kunnen ontbijten en picknicken in de schaduwrijke platanendreef ernaast.

We bezoeken de toren van de kathedraal: Ieronimus en we lopen er weer op het dak en in de klokkentoren. Prachtige zichten op de oude universiteitsstad is onze beloning na het klimmen. Het is opnieuw een ervaring om bovenaan tegen de gewelven te lopen en de binnenkant van de kathedraal van bovenaf te bewonderen, indrukwekkend! De kriebels van hoogtevrees nemen we er ‘graag’ bij. Van hierboven af krijg je ook een duidelijk beeld van hoe ze de oude en de nieuwe kathedraal tot een mooi geheel verweven hebben.

Salamanca is een aangename stad om in te verdwalen: de universiteitsgebouwen met de typische opschriften, het mooie binnenplein van de bibliotheek, de Casa da Conchas met de vele St Jacobsschelpen op de gevel (rarara onder welke zit de schat verborgen?).

Na wat speurwerk vinden we het symbool van de universiteit van Salamanca: de kikker! De legende vertelt dat als je die vindt zonder hulp je lang zal leven en voor de studenten betekent het dat ze zullen slagen! Wie van jullie vindt de kikker op de rechtse foto?

’s Avonds wonen we een gratis orgelconcert bij in de nieuwe kathedraal, zo hebben we die ook van beneden kunnen bewonderen. Het orgel is prachtig!

In de wachtrij hebben we een aangename ontmoeting met een oudere dame uit Salamanca, die fier is op haar stad. Ze vertelt ons wat meer over de astronaut in het portaal van de kathedraal. Met liefde bewaakt ze onze plaats in de rij zodat wij die nog even kunnen gaan zoeken. Die astronaut is een ‘originele’ handtekening voor de restauratie van het portaal in de 20ste eeuw. We wrijven ook nog even over het gelukbrengende konijntje en hopen op die manier toch ook nog lang te mogen leven :-)!

Op de terugweg naar “huis” zijn we getuige van de maansverduistering, de bloedmaan.

Op onze 2de dag bezoeken we het Dominicaans Convento van San Esteban. Prachtig, goed bewaard klooster en mooi ‘letterlijk’ in beeld gebracht door diverse grote spiegels. Het is er aangenaam vertoeven.

Hier spotten we opnieuw vele ooievaars op hun nesten.

Het is vandaag zaterdag en duidelijk is het trouwdag in Salamanca. Bij elk kerkje (toch zeker 6) zien we trouwers en hun chic uitgedost gezelschap. Wij bezoeken een bijzonder Art Deco en Art Nouveau museum: Casa Lis. We bewonderen het brons, het speelgoed, het glaswerk, de keramiek… vooral de fijne bronzen beelden en de glas-in-lood-ramen blijven plakken. Echt mooi! Jammer genoeg mogen we er geen foto’s nemen; enkel de buitengevel leggen we vast.

We sluiten onze dag af met een drankje op het levendige grote plein Plaza Mayor; indrukwekkend! Het is zalig om zo maar wat te observeren. Om klokslag 22u flitsen alle lichten aan; wauw!

’s Morgens geraken we aan de babbel met onze enthousiaste Waals camper-buur. We wisselen onze reiservaringen uit en de goesting bekruipt ons om rechtsomkeer te maken naar een stuk Portugal dat wij niet bezochten. We houden het toch maar bij aantekeningen voor een volgend avontuur…

In Torquemada (‘toerkemake’) vinden we na een serieus toerke een leuke picknick-plek waar we op deze ontzettend hete dag verkoelding vinden onder de populieren. Op de prachtige Romaanse brug (je ziet er de paarden zo over galopperen) hebben we opnieuw een fijne babbel met opnieuw een enthousiaste Belg; deze keer een Vlaming. De 2de Belg van de dag en tot dan toe ook bijna van de reis. Ooit al een puzzel gemaakt van 24.000 stukjes? Of al gezien? Wij ontdekken er één die als volle wandversiering dienst doet. De maakster ervan vertelt ons bijna klaar te zijn met de volgende van maar liefst 33.600 stukjes!

We belanden in Fuenmayor in de streek Rioja Alta met de ons zo geliefde wijngaarden. We bezoeken de authentieke Bodega Jilabà in het dorpje Lapuebla de Labarca. Het is een fijne en leerrijke rondleiding door de wijngaarden, de wijnmakerij. Ze hebben er zelfs hun eigen wijnkapel, opgedragen aan San Bartholomé. Bij het Mariabeeld en in het tabernakel staat een fles lekkere wijn… Wij doen er onze trouw nog even over 🙂

Na de proeverij (die ons erg bevalt) van wijn en olijfolie, kaas en chorizo fietsen we verder door de rustgevende wijngaarden naar Elciego. Hoe toevallig kan het leven zijn; in een piepklein barretje ontmoeten we onze 3de Belg; Christine uit Aalter. We puffen nog door Cenicero, waar de gekende Bodega van Marques de Cacerès zich bevindt. Hobbelend en zwetend zetten we onze tocht door de wijngaarden verder, terug naar onze camping. We fietsen ook langs de Ebro (de befaamde Spaanse rivier uit de kruiswoordraadsels); de natuurlijke grens tussen Spaans Baskenland en de rest van Spanje. Het zwembadwater sist als we erin springen!

Na een bezoekje aan het mooie maar zeer toeristische La Guardia rijden we verder noordwaarts via de Dolmen-route. De Dolmen La Chabola de la Hechicera – oftewel de Which’s hut’ – lijkt ons ideaal voor een picknickske onder een grote eikenboom.

Een pittige weg door de Sierra de Codes leidt ons over Pamplona naar Eugie, waar het op slag 10 graden frisser is. Onze app ‘Park4Night’ gidst ons naar een idyllisch plekje aan een riviertje in de vallei Sierra Ronces. Echt in de volle natuur! Na een verkwikkende opfrissing in het koude water maken we een op-en-top Pit & Puur gerechtje. Op onze laatste Spaanse nacht is het voor het eerst echt pikdonker. En voor we ’s morgens weer op pad gaan, genieten we nog eens van onze natuurlijke ‘baignoire’.

PS 1: Ook ooievaars krijgen blijkbaar te kampen met het lege-nest-syndroom…

PS 2: Wist je dat Rioja komt van Rio Oja (= de rivier Oja)

PS 3: Het is fantastisch hoe de natuur ons telkens weer verkoeling geeft onder heel haar variatie aan bomen: olijven, eiken, populieren, beuken, esdoorns….