Het feest van Sint Jan de Doper op 24/6 wordt echt gevierd in Spanje. De nacht ervoor komen mensen samen om te eten, te dansen, te zingen … Ze blijven de hele nacht op. Aan de kust duiken ze om 24u de zee in  … en ze blijven op het strand slapen. Papiertjes met hun wensen zijn ondertussen verbrand en in het universum gestuurd.

We belanden in Nerja, in een oase van groen, en kamperen er tussen de avocadobomen. We kunnen ze als het ware letterlijk van de boom plukken, maar braaf als we zijn kopen we ze netjes van de campingeigenaar. Wat een smaak! Wist je trouwens dat een avocado, eens rijp, 1 jaar aan de boom kan blijven hangen zonder te vergaan; en ze blijven lekker! Wij laten ons ook even dopen in de zee, heerlijk verfrissend!

Nerja is super toeristisch maar we staan er op het balkon van Europe en we eten lekkere calamaritos a la plancha in El Puente, buiten de drukte; een adresje ons aangeraden door de campinguitbater.

Frigiliana is een mooi, wit Andalusisch dorp; het bezoeken waard, maar we zijn er niet alleen!

Via Ardales rijden we op pittige wegen naar het meer van Gualdahorce. We zwemmer er tussen de grote vissen: wie is er bang van wie…?

In Ronda staan we op een typische camperplaats. We staan er met 2! Je mag hier geen kampeergedrag vertonen, maar op de picknickplaats maken we balletjes in verse tomatensaus. Het smaakt ons overheerlijk! En voor het ontbijt vonden we ook een goed alternatief, genieten vinden we dat!

Een bezoek aan Ronda is onvergetelijk: de arena (ons eendje is reuze blij dat er op dit moment geen stieren aanwezig zijn), de adem!benemende kloof, de originele Moorse baden, het oude stadsgedeelte. ’s Avonds eten we op een balkon boven de kloof; indrukwekkend! Die kloof hebben we langs alle kanten bekeken. Op bepaalde plekjes was het best spannend en steil. Als je het ons vraagt: Ronda is een reis waard; en al zeker samen met Sevilla!

We ontdekken het witte dorp Zahara, met de hagen van rozemarijn, het kasteel helemaal op de top. We ontzien ons niet de steile klim ernaartoe. We worden beloond met prachtige uitzichten (alweer op een immens meer) en wel 10 cirkelende roofvogels boven ons hoofd. Nog nooit zagen we er zoveel samen in het wild van zo dichtbij. We geraken er niet op uitgekeken.

We rijden door de Sierra de Grazolema, waar jammer genoeg alle campings gesloten blijken. We beslissen om door te rijden tot voor Sevilla en komen zo in Dos Hermanas terecht… de meest gestelde vraag aan ons: “zijn jullie zussen, of nog beter zelfs: “jullie zijn absoluut 2 zussen!” We vinden het altijd hilarisch en we krijgen meestal enthousiaste reacties als ze horen dat we getrouwd zijn: “mi mujer”

In overleg hoe lang we hier gaan blijven zegt Mieke:  “Ik stel voor dat we hier blijven tot we vertrekken”, als dat geen gevat antwoord is.

We nemen de bus naar Sevilla (dit kan hier nog voor 1.70 € voor een rit van ongeveer 20 km). Wat een stad: imponerende Plaza d’Espana (decor voor films zoals Lawrence of Arabia, Star Wars…), prachtige azulejos (keramische tegels),

het grootste gotische gebouw van de wereld…de kathedraal. We gaan hier voor de “full tour”, zo hebben we een gegidst bezoek op het dak en op die manier vestigen we ons record van een meer dan 3 uur durend bezoek! Het is een indrukwekkende ervaring op en tegen de gewelven te lopen. Onvoorstelbaar en respect voor hoe dit vroeger allemaal gebouwd is! Hoe ingenieus ook! Mooi ook de combinatie van gotiek en barok en het samenspel tussen het Moorse en het katholieke.

Verder bezoeken we het koninklijk paleis: Real Alcazar en zijn tuinen, waar ons bruidseendje zich gelukkig even kan verfrissen. Het paleis doet ons enorm denken aan het paleis in Marrakech. En dan verdwalen richting de Barrio Santa Cruz (de voormalige Joodse wijk). 20 000 stappen later terug op de bus, een zegen!

Na een rustdag (met poging tot herstel van de Pc en het uitdenken van nieuwe oplossingen maar tot op heden niet echt succesvol) een 2de bezoek aan de mooie stad Sevilla.: de Torre del Oro aan de Guadalquivir, de arenadie tussen de huizen verborgen ligt, de Iglesia San Salvador met 3D-Retabels, de Setas de Sevilla (een soort reuze oesterzwammen die ons eerst wat teleurstellen tot we de toegang tot het panorama vinden), de oude wijk Triana waar we meeleven met de verliezende Spanjaarden, het park Maria Luiz.

De dagen erna bezoeken we enkele huizen en nemen we de beslissing (met de zegen van enkele geliefden) om toch door te trekken naar Portugal en onze trip met een 4-tal weken te verlengen … wat een vrijheid!

Het doet ons denken aan een zin uit het boek “Na jou” van Jojo Moyes: “Zo is het leven. We weten niet wat er gaat gebeuren. Daarom moeten we kansen grijpen zolang we kunnen.” En wij grijpen nu die kans en zijn daar ontzettend blij en dankbaar voor!

Tot de volgende blog!!! Mieke & Griet

PS1: Met ons zonnepaneel zijn we voor een goed deel zelfvoorzienend in ons elektriciteitsverbruik: hoe zalig is dat! En zon is er hier in overvloed!

PS2: We blijven ons amuseren met het koken met de plaatselijke produkten.