Wees goed – Doe goed

 Na de rust in de bergen belanden we in het voor ons drukke Shimla. Shimla is de hoofdstad van Himachal Pradesh. De stad ligt op 2270 m hoogte en is als het ware volledig tegen de berg aangeplakt.

De Upper Mall road is de ‘chique’ winkelstraat; de lower Mall road is er voor de lokale en minder begoede bevolking en nog een verdieping lager bevinden zich de groentenstallen met een ruim aanbod en een drukte van jewelste. Hoe lager we komen hoe meer we opvallen in het straatbeeld.

Helemaal boven ligt de Ridge, een groot openbaar plein met een prachtig zicht over de bergen en de stad. We zien er de beelden van de 2 Ghandi’s.

Indrukwekkend is het 33 m hoge beeld van Hanuman (apengod) aan zijn tempel boven op de berg. Hilarisch zijn de kleine apen (de echte apen!) die er overal rondhangen en die de zonnebrillen pikken van de toeristen.

De rest van de dag besteden we aan het proberen regelen van een treinticket van Kalka naar onze eindbestemming Rishikesh. We worden van het kastje naar de muur gestuurd, letterlijk naar de muur. We moeten er op cementzakken staan om aan het loket te kunnen. Onze inspanningen leveren niets op en we zijn wat gefrustreerd door het gebrek aan hulpvaardigheid.

De volgende dag nemen we de Himalaya Queen stoomtrein naar Kalka (die tickets waren al netjes geregeld in Dharamsala). We doen 5u30 over 96 km maar het is een ongelofelijke beleving. We vervelen ons geen seconde. Het landschap is prachtig. De trein stop regelmatig en dan stappen de mensen massaal uit om aan de stalletjes eten en drinken te kopen. De trein tuft gezapig verder met de deuren en ramen open. De mensen hangen naar buiten en dat is de normaalste zaak van de wereld. Regelmatig staan er mensen op en vlak langs de sporen. Op de trein zitten ook 2 Oostenrijkse dames die ook naar Rishikesh willen en er niet in slaagden een treinticket te boeken. We overleggen even en besluiten samen een taxi te delen.

In Kalka zijn we al serieus gezakt … we zitten hier maar op 656 m meer. Voor het eerst hebben we het echt warm.

De volgende dag nemen we heel vroeg een trein naar Chandigarh waar de taxi op ons wacht samen met de Oostenrijkse reispartners. Onze trein vertrekt uiteindelijk bijna een uur te laat en niemand die zich daar druk overmaakt. Iedereen blijft rustig wachten en vindt het logisch want er moet eerst nog een andere trein passeren. Als we uiteindelijk in Chandigarh toekomen is er geen tijd voor ontbijt; we moeten gaan…

De rit is weer best pittig. Spookrijden is doodnormaal, bvb als het tankstation aan de andere kant ligt of als er wegenwerken zijn. Het einde van de wegenwerken wordt ook nooit aangegeven. Aan de chauffeur uit te zoeken waar hij terug over de middenberm kan. Het is een heel gedoe om eerst Rishikesh te vinden en daarna ons hotel. Wat wij al vermoedden blijkt waarheid, het is geen echte taxichauffeur. Vanaf een bepaald moment moest hij telkens uitstappen om de weg te vragen, hij had geen gps en sprak geen woord Engels. Op het einde wou hij ook nog meer geld voor de rit omdat hij had moeten zoeken naar het hotel…

Met Rishikesh hebben we onze eindbestemming en eigenlijk het doel bereikt van onze reis. Rishikesh is de wereldhoofdstad van de yoga. Het bevindt zich aan de voet van de Himalaya en ligt rond de oevers van de Ganges. Ons hotel (het is eerder een B & B) ligt dichtbij de Sivananda Ashram in een rustige wijk van Rishikesh, een verademing om er telkens thuis te komen. We verblijven er 5 nachten.

Op onze eerste avond ontmoeten we Hilde, één van de yogaleerlingen van Mieke, die er een yogateacher opleiding had opzitten. Het is een blij weerzien!

De volgende dagen dompelen we ons volledig onder in de levendigheid van de kleurrijke stad. Aan de ene kant van de Ganges ligt de ene ashram (een leefgemeenschap en ontmoetingsplaats voor aanhangers van religies uit India) naast de andere, en ertussen ook vele yogastudio’s. Je vindt er eigenlijk geen gewone huizen. Hier lopen heel wat meer Westerlingen rond.

The divine life society in Aalst waar Mieke haar yoga opleiding volgde is een afdeling van de Sivananda ashram in Rishikesh. Sivananda (1987 – 1963) is de oprichter; een voormalige arts die op een bepaald moment in zijn leven het spirituele pad opging en zich volledig wijdde aan yoga en meditatie en goede werken doen. Eén van zijn mooie, eenvoudige lijfspreuken: “Be good, do good” – “Wees goed, doe goed”. Ook nu gebeuren er nog “goede” dingen in de ashram; de oogkliniek is daar een voorbeeld van.

De publieke activiteiten in de Sivananda ashram zijn op dit moment beperkt. Er wordt alleen nog yoga gegeven aan mannen. We kunnen een paar meditatiemomenten, korte puja’s (een ritueel waarmee Hindoe’s een godheid vereren) en satsangs (bijeenkomst van mensen die op zoek zijn naar verdieping) meebeleven. Wat ons het meeste aansprak was het meditatiemoment in de kleine ashram aan de Ganges waar het allemaal begon voor Sivananda.

Yoga kunnen we volgen in de grotere Parmarth Niketan ashram gelegen aan de Ganges.

Daar vindt ook elke avond het ritueel plaats van het ondergaan van de zon. Honderden mensen komen samen aan het grote beeld van de god Shiva. Er wordt gezongen, gemusiceerd. Mensen luisteren naar de goeroe die heel veel aandacht besteedt aan het voortbestaan van de aarde en iedereen vraagt eraan mee te werken. Tenslotte wordt het licht doorgegeven vanuit het vuur dat in het midden brandend wordt gehouden.

 

De Indiërs staan te drummen en te springen om het vuur vast te houden en symbolisch het vuur over zich te laten komen. Weerom voelen we dat we echt welkom zijn. Ze maken plaats zodat we kunnen zitten. Ze zorgen dat we ook het vuur kunnen aanraken. Ze vinden het fijn dat we meezingen en in de handen klappen. Op het einde worden er vuurmandjes met bloemen in de Ganges te water gelaten. Na afloop zijn we verbaasd dat we onze schoenen gemakkelijk terugvinden tussen de andere honderden paren.

De verplaatsing doen we vooral te voet, we leggen nogal wat kilometers af! Het is een bijzondere ervaring om over de 2 hangbruggen voor voetgangers te lopen, tussen mensen, koeien, toeterende scooters.

De veerboot is een handig en goedkoop middel om je te verplaatsen naar de andere kant van de rivier. Het is hilarisch te merken dat mensen zich haasten om naast ons te kunnen zitten en uiteraard worden er weer heel wat selfies getrokken. De vrouwen in de boot besprenkelen zich met het water uit de Ganges; wij krijgen ook ons deel en dat zorgt voor veel gegiechel. De mannen daarentegen dompelen zich volledig onder in de rivier. Er worden heel wat flessen en bidons gevuld met het water uit de heilige rivier. Ze drinken het water gewoon op! We hebben zo een beetje het “Lourdes” gevoel.

Rishikesh heeft zeer veel tempels met verdiepingen, één ervan telt er zelfs 13. Van bovenaf heb je een spectaculair zicht over de rivier en de omgeving. Je kan deze tempels spiraalsgewijze naar omhoog klimmen. Wij zien het als een soort bedevaart (op blote voeten!). Je komt voorbij verschillende kleine tempels met godheden, klokken in alle maten en gewichten die je zelf kan luiden met een bepaalde intentie erbij. Velen onder jullie zijn de revue gepasseerd en hebben het misschien wel even voelen kriebelen.

Naast tempels, yoga…is Rishikesh ook een paradijs om het geschikte souvenirtje te vinden. Het ene winkeltje naast het andere en allemaal heel kleurrijk. Er lopen ook veel verkopers op straat die allerlei waren willen aanprijzen.

Onze 5 dagen in Rishikesh vliegen voorbij en met een schat aan nieuwe ervaringen maken we ons klaar voor de terugreis naar ons Belgenland.

Met nog een mooie spreuk van Swami Sivananda sluiten we onze Indiablog af.

Put your heart, mind and soul into even your smallest acts. This is the secret of success.

Leg je hart, geest en ziel zelfs in je kleinste daden. Dat is het geheim van succes.

Dank jullie wel om ons verhaal te volgen en voor de fijne reacties!

Namasté

Mieke & Griet